Kodowanie/odkodowywanie URL
Kodowanie/odkodowywanie URL
Kodowanie/odkodowywanie URL: Obsługuje kodowanie i dekodowanie procentowe adresów URL, obsługę znaków specjalnych, spacji i tekstu wielojęzycznego. Automatycznie wykrywa format kodowania, obsługuje przetwarzanie parametrów zapytania, odpowiednie do wywołań API, przesyłania formularzy i udostępniania linków.
Szybki start
Typowe scenariusze
Parametry API
koduj parametry zapytań i treść żądań, aby poprawnie przesyłać znaki specjalne
Wysyłanie formularzy
obsługa danych GET/POST; w tym tekstu CJK i symboli specjalnych
Udostępnianie linków
generuj adresy URL z CJK/znakami specjalnymi bez ryzyka zniekształceń
Zapytania wyszukiwania
koduj słowa kluczowe, zwłaszcza gdy zawierają & = # ?
Dodatkowy scenariusz
percent encoding, koder URI i URL escape można obsłużyć w tym samym przepływie, aby szybciej sprawdzić wynik przed kopiowaniem lub eksportem.
Wskazówki użycia
Ograniczenia i kompatybilność
Zarządzanie sesją
Najczęstsze pytania
URL (Uniform Resource Locator) został wprowadzony jako czytelny dla człowieka sposób opisu schematu/hosta/ścieżki/zapytania/fragmentu. Aby uniknąć mylenia znaków danych z separatorami (np. ? & # = /) oraz obsłużyć spacje, tekst spoza ASCII i emoji, takie znaki przekształca się na kodowanie procentowe %HH (np. spacja→%20, „/” w wartości parametru→%2F). W kontekście application/x‑www‑form‑urlencoded spacje mogą być również zapisywane jako „+” (poza formularzami zalecane jest %20). Kodowanie URL to odwracalne formatowanie łącza, a nie szyfrowanie.
Nie. Kodowanie jest odwracalnym przekształceniem formatu. Hasła, klucze API i inne sekrety muszą być szyfrowane.
Formularze (application/x-www-form-urlencoded) używają +, natomiast RFC 3986 ogólnie zaleca %20. To narzędzie domyślnie używa %20 dla lepszej zgodności; jeśli potrzebujesz +, użyj go w kontekście formularzy lub zamień ręcznie.
Zakodowana treść zawiera sekwencje %XX (% i dwie szesnastkowe cyfry, np. %E4%BD%A0). Jeśli widzisz ich dużo, to najpewniej jest już zakodowana – unikaj ponownego kodowania.
Standard URL dopuszcza wyłącznie znaki ASCII. Tekst spoza ASCII (np. litery z akcentami, emoji) musi zostać zakodowany procentowo (bajty UTF‑8 jako %HH), aby można go było bezpiecznie przesyłać.
To zależy od miejsca: jako separator ścieżki nie powinien być kodowany (np. /api/users). Jako wartość parametru powinien być kodowany jako %2F (np. ?path=%2Fhome%2Fuser).